Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Off the Record - Piotr Pluciński o kinie Off the Record - Piotr Pluciński o kinie Off the Record - Piotr Pluciński o kinie

21.12.2012
piątek

15 najlepszych filmów roku

21 grudnia 2012, piątek,

Pewnego razu w Anatolii

Subiektywne podsumowanie obejmujące 15 najlepszych filmów, jakie pojawiły się na ekranach polskich kin w roku 2012.

15. Jiro śni o sushi
Jedzenie jako pasja i sposób osiągnięcia doskonałości. Najsmaczniejszy dokument roku.

14. Niesamowity Spider-man
Indie-blockbuster ukazujący nieśmiertelną komiksową maksymę – z wielką mocą idzie wielka odpowiedzialność – w zupełnie nowym świetle.

13. Anna Karenina
Oryginalne, zamaszyste zwieńczenie nieformalnej trylogii kostiumowej Wrighta.

12. Artysta
Kino fetyszyzujące samo siebie. Hollywoodzka nostalgia z najlepszej półki.

11. Spadkobiercy
Jak to u Payne’a – życie wywrócone na lewo.

10. Koń turyński
Film-apokalipsa. Jeśli kończyć karierę – a taką decyzję podjął ponoć Bela Tarr – to tylko w ten sposób.

9. Samsara
Do świeżości i perfekcji „Baraki” daleko, ale Fricke wciąż ma oko do detali i talent do kompozycji.

8. Igrzyska śmierci
Ciekawa wiwisekcja buntu, której nie przeszkadza „młodzieżowa” łatka.

7. Dziewczyna z tatuażem
Ziemisty dreszczowiec o… kobietach, które nienawidzą mężczyzn.

6. Miłość
Kino surowych emocji. Wszystko, o czym kino głównego nurtu wciąż jeszcze nie potrafi mówić, wyciśnięte w 120 minutach.

5. Raj: miłość
Postkolonialny porno-dramat, którym Seidl przełamuje w końcu monopol Hanekego na rewizjonistyczny nihilizm.

4. 7 psychopatów
Meta-rozkmina roku. McDonagh miesza gatunki, bawi się kinem, a gdzieś pod tym wszystkim pisze przejmującą autobiografię.

3. Skyfall
Pierwszy w serii z Danielem Craigiem odcinek 007, w którym twórcy łączą realistyczny, poważny ton z bondowską dezynwolturą. Najlepszy blockbuster roku!

2. Róża
Wstydliwa karta z polskiej historii.

1. Pewnego razu w Anatolii
W czasach, gdy banał coraz częściej przysłania kino dzisiejszych egzystencjalistów, Ceylan stawia pytania o rzeczy elementarne – śmierć, prawdę, samotność – ale nie udaje, że zna na nie odpowiedzi. Trudny, a jednocześnie „otwarty” film; zostaje w głowie.

***

Zabrakło dla nich miejsca na powyższej liście, ale w tym roku BARDZO podobały mi się także: „Sherlock Holmes. Gra cieni” Guya Ritchiego, „Musimy porozmawiać o Kevinie” Lynne Ramsay, „Muppety” Jamesa Bobina, „Hugo i jego wynalazek” Martina Scorsese, „Przetrwanie” Joego Carnahana, „Ambasador” Madsa Bruggera, „Projekt Nim” Jamesa Marsha, „21 Jump Street” Phila Lorda i Chrisa Millera, „Operacja Argo” Bena Afflecka i… wiele, wiele innych, których nie chce mi się wymieniać. :)

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 7

Dodaj komentarz »
  1. Kilku jeszcze nie widziałam m.in. „Róży” i „Miłości”, które są pierwsze na liście. Słyszałam kilka niepochlebnych opinii o „Niesamowitym Spider-manie”, także zaskoczyła mnie jego obecność.
    „Pewnego razu w Anatolii” jakoś nie byłam nim zainteresowana nigdy, ale chyba obejrzę, bo mnie zachęciło pierwsze miejsce.

  2. Moje typy i tutaj:
    3. „Raj: miłość” (smutna opowieść o naiwności)
    2. „Musimy porozmawiać o Kevinie” („tłumaczy” takie tragedie, jak ostatnia w amerykańskiej szkole)
    1. „Róża” (również za pokazanie losu AK-owca)

  3. 15 najlepszych, 7 najgorszych…
    a co pomiedzy?
    miazga setek gniotow

  4. Reklama
    Polityka_blog_komentarze_rec_mobile
    Polityka_blog_komentarze_rec_desktop
  5. A co z Nietykalnymi? Jestem zszokowana, że ich tu NIGDZIE nie ma… Przecież to rewelacyjny film, obsypany nagrodami i bardzo doceniony przez krytykę!

  6. Znalazłam „Nietykalnych”. Jest tutaj w sąsiednim artykule o 15 najgorszych filmach (nie w samej piętnastce, ale poniżej, czyli, że niby trochę lepiej. Rozumiem, że wybór redaktora jest subiektywny, ale naprawdę aż tak? Przecież ten film w zasadzie nie jest kontrowersyjny. Bardzo, bardzo dziwne.

  7. Szanowny Panie Gospodarzu, mili Goscie – Dobrego roku filmowego 2013
    _________________________

    jak trudno jest wybrac ulubione filmy i jakie to subiektywne zajecie. Przypomina mi sie powiedzenie Dennisa Hoppera z filmu „Der amerikanische Freund” (Wim Wenders, 1977): „Even this river…This river reminds me of another river”. Tak jest z moim odbiorem obrazow, kiedy to dawne reminiscencje nakladaja sie na nowe i jakby nieco przyciekmniaja.
    Moja 10 z roku ubieglego ogladana w kinach szwedzkich ( a mieszkam w Szwecji dosc dlugo) nie rozni sie zbyt wiele o wymienionych tytulow przez p.Gospodarza. Chce tylko dodac, ze nie znam polskich tytulow filmow, ktore ogladalem z olbrzymia pasja w roku ubieglym. (Pare dokumentow!)

    10. HOLY MOTORS, rez. Leos Carax, z Denis Levant i Kylie Minogue(!), praca cudownego dziecka kina lat 80 Leona Caraxa, jakiz dziwny film i zwariowany i piekny czesciowo
    9. AVALON, rez.Axel Petersén, debiut tego Szweda, w roli glownej Johannes Brost, podstarzaly organizator imprez w Båstad, miasteczku znanym z letnich imprez wsrod gwiazd tenisa
    8. MOONRISE KINGDOM, rez.Wes Anderson, oboz skautow 1965, dramat-komedia chyba najlepszy obraz tego rezysera po The Royal Tenenbaums—Wes we Cannes
    7. PALME, rez. Kristina Lindström, Maud Nycander (dokument) – o najbardziej kontrowersyjnym polityku szwedzkim Olofie Palme
    6. LAURENCE ANYWAYS, rez. Xavier Dolan, milosc niespelniona miedzy Frédérique a Laurence, mezczyzna, ktory chce zmienic plec i zyc jak kobieta.
    5. ARGO, rez. Ben Affleck, Teheran i zakladnicy amer. tuz po upadku szacha Iranu.
    4 .ÄTA SOVA DÖ (szw. Jesc, spac i umrzec) rez. Gabriela Pichler, debiut filmowy, emigrantka Rasa i jej zmagania codzienne po utracie pracy w Malmö. Uwaga! Nermina Lukac —rola glowna, czyli shooting star na Berlin festival
    3. THE DARK KNIGHT RISES, rez. Christopher Dolan, najlepszy Batman(?), Christian Bale & Tom Hardy –duet idealny
    2.THE IMPOSTER, rez. Burt Layton, znowu dokument – o francuskim psychopacie w Teksasie
    1. AMOUR, rez. Michael Haneke, z genialna para aktorow: Emmanuelle Riva i Jean-Louis Trintignant. Haneke po Funny Games US, Das Weisse Band tym razem w zupelnie innym stylu, jakze kameralnym a zarowno intymnym. Rezyser, jak sadze, na dobre sie przejal tworczoscia Ingmara Bergmana, jakze wiele podobienstw – zreszta sam sie przyznaje do
    szwedzkiego mistrza kina XX wieku.

    ________________________

    Mam nadzieje, ze w roku biezacym rownie bedzie wiele ciekawych obrazow, czego zycze sobie i Gospodarzowi i Gosciom OFF the RECORD

  8. 2. Róża
    Wstydliwa karta z polskiej historii.

    Ty, kolego. Dobrze się czujesz? Jestes neonazistą czy potomkiem wypędzonych?

Dodaj komentarz

Pola oznaczone gwiazdką * są wymagane.

*

 
css.php